„ჩვენი ენა ქართული“
IIIგ კლასმა 14 აპრილს “დედა-ენის“ დღესთან დაკავშირებით გამოუშვა კედლის გაზეთი „ჩვენი ენა ქართული“.
უამრავ დასაცველსა და გასაფრთხილებელს შორის ყოველთვის რომ ჭარბად ჰქონდათ ქართველებს, უპირველესად ენის, მამულისა და სარწმუნოებისთვის თავისგადადებას მიიჩნევდნენ და ხშირად იგი მოვალეობა სავალალო შედეგით დაუსრულებიათ.
მტერი და დამპყრობელი არასოდეს ელეოდა საქართველოს, რადგან კურთხეული მიწის მიტაცება ულევი სიმდიდრის მოპოვების უტყუარი საწინდარი გახლდათ. აღსრულება ამისი ძალზე ადვილად შეიძლებოდა, ქართველთათვის ენისა და სარწმუნოების წართმევით, ამიტომაც უნგრევდნენ და უბილწავდნენ ეკლესია-მონასტრებს, უმშვენიერეს ენაზე მეტყველებას უკრძალავდნენ იბერებს, მაგრამ სეუძლებელი იყო მართლმადიდებლობის უარყოფა, სხვა რჯულის აღიარება. შეუძლებელი იყო და წარმოუდგენელი იაკობის, დავითის, თამარისა და სხვათა წმინდანების უარყოფა.
მსოფლიოში დაახლოებით სამი ათასი ენაა, ანბანი კი 14. მათ შორის ერთი უძველესთაგანია ქ ა რ თ უ ლ ი.
და გადაურჩა საუკუნეების შემოტევას ანა ქართული. გაუძლო ოსმალთა, სპარსთა, არაბთა, მონღოლთა და სხვა გაუსაძლის დაწოლას.
„დედა ენა არის უფლის კურთხევით ჩვენ წინაპართაგან აღშენებული უწმინდესი ტაძარი, რომელსაც სვეტებად უდგანან სამშობლო ქვეყნის მოღვაწენი. დანგრევა მისი ადვილია, ხოლო აღდგენა ფრიად ძნელი.“
ქართული ენა უძველესთაგანია და უმდიდრესია, დედამიწის ზურგზე. მოვუაროთ და გავუფრთხილდეთ, მოვეფეროთ და დავიცვათ ენა ჩვენი მშობლლიური. და ვილაპარაკოთ დალოცვილი, ულამაზესი ღვითკურთხეული ენით, იაკობის, დავითის, ვაჟას, ილიას, აკაკის და კონსტანტინეს ძარღვიანი ქართულით.
ნურასოდეს დავივიწყებთ, ყველას ვაუწყოთ ჩვენს სიმდიდრესა და განძზე. ბევრისთვის სანატრელსა და ვერ მოპოვებულზე, რომ:
„ქართული მარტო ენაა?!
ქართული ქართველთ რწმენაა!
ღმერთია! ბედისწერაა!
ზღვა როა იმოდენაა!“
კლასის ხელმძღვანელი: ს. დიასამიძე